• Nieuw seizoen, nieuwe kansen! Na inmiddels een goede maand over het veld huppelen zonder een werkelijk competitief element moest het vandaag gaan gebeuren. En wel in Hardinxveen-Giessenbeek. Of ik bedoel, Hardinxveld-Giessendam. Een hele mond vol. Zou een leuke zijn voor Scrabble, ware het niet dat je geen plaatsnamen mag leggen, zover mijn kennis van Scrabble rijkt. Minder leuk in ieder geval om in te toetsen op je navigatie.

    Met dit nieuwe seizoen ook een aantal nieuwe gezichten. Natuurlijk is de Grote Belgische Baas naar het land der bieren gerepatrieerd dus werd een waardig vervanger gevonden binnen de eigen gelederen. De ‘Hoof-baas’. Ook op het veld een nieuw gezicht, de verloren zoon weer terug na vele jaren Dordt.

    Vandaag Vriendenschaar. Een ploeg waar we jaren geleden regelmatig tegen speelden, maar de afgelopen jaren niet meer troffen. De Hardinxveen-Giessendammers (nee, bekt toch niet lekker hè) bleken, na enige analyse, niet meer te herkennen van jaren geleden. Speelden vorig jaar op het veld (en dit jaar in de zaal) Overgangsklasse, dus zou een van de ploegen moeten zijn die voor de bovenste plaatsen meedoet. Onze inschatting vooraf was dat het muntje beide kanten op kon vallen; de vorm van de dag moest het resultaat bepalen.

    Het begin van de wedstrijd was direct voor Tilburg, wat een 0-1 stand op het bord kon zetten via Sexy. Doelpunten waren niet legio, maar halverwege de eerste helft werd een 2-4 tussenstand genoteerd. Dit wilden we natuurlijk uitbouwen, maar de wedstrijd bleek een bijzonder gelijk opgaande strijd te gaan worden. Vriendenschaar komt gelijk en het wordt een spel van om en om scoren. Noch Vriendenschaar, noch Tilburg schiet heel zuiver. Vriendenschaar wisselt lengte in voor snelheid, maar ook dat forceert niks. Ruststand is dan ook 7-6.

    Sja, op zuiverheid kun je ook niet echt coachen. In de eerste helft moest Tilburg zichtbaar in haar spel komen, maar er waren genoeg kansen om meer doelpunten te maken. Die lieten we echter onbenut.
    De tweede helft vervolgde zicht met hetzelfde score-patroon. Er bleef maar om en om gescoord werden en het gat werd nooit groter dan twee doelpunten. Tilburg gaat in de tweede helft steeds beter spelen, maar doelpunten blijven achterwege. Mooiboy zet zichzelf als wereld-rebounder in de etalage, maar de scherpte in zijn vak is onvoldoende om dat te belonen. In het andere vak zien we grofweg hetzelfde. Legio kansen, maar doelpunten tegen de hoofdprijs.

    Zo’n tien minuten voor tijd slaat Vriendenschaar een gat van 2 doelpunten, maar Tilburg toont veerkracht en maakt vrijwel direct weer gelijk. Vriendenschaar komt weer voor, en met een paar minuten op de klok heeft Tilburg via een strafworp de uitgelezen kans op gelijk te maken en een slotoffensief te beginnen. Helaas ongelukkig mis, waarna Vriendenschaar bijschakelt en direct de twee verschil maakt. Dan is de tijd te kort om nog te repareren. Eindstand: 14-12.

    Een zure nasmaak van deze wedstrijd dus, maar tegelijkertijd heeft Tilburg wel gestreden, ondanks de frustratie van het ontbreken van scherpte. We hebben de koppen niet laten hangen. Met hetzelfde spel, maar scherpere afronding, hadden we een andere wedstrijd op de mat kunnen leggen. Het mocht niet zo zijn.
    Volgende week Rust Roest in eigen huis. Dan gaan we alles doen om de punten in Tilburg te houden. Komt dat zien!

    Tilburg 1