• Het blijft toch altijd een beetje muah hè, als je van de zaal weer het veld op moet. Kou, regen, wind; het is ineens weer allemaal onderdeel van het spel. Geen schotklok, geen jurytafel. En omdat we eerste helft veld wat 'begaaid' hadden nu ook met maar één scheidsrechter in de overgangsklasse. In een poule met de enige ploeg die ons in de zaal twee keer wist te kloppen. En daartegen mochten we ook direct aftrappen. Op zich ook wel lekker, want na de laatste zaalwedstrijd was het tijd om de rug te rechten en tegen wie kun je dat beter doen dan tegen een ploeg waartegen je wat goed te maken hebt?

    Inmiddels kennen we elkaar allemaal wel dus weinig verrassingen vandaag. Zaak dat wij er beter staan dan de bezoekers. In het begin van de wedstrijd lijkt dat zeker het geval, want we komen redelijk vlot op 2-0. Daarna gaat het wat minder vlot; ondanks het feit dat we veel pogingen kunnen nemen, mist de zuiverheid nogal. We nemen kansen wat te ver en qua dreiging houdt het niet over. Gelukkig weten Vlaai Siffan Hassan en de Verloren Zoon zo nu en dan nog raak te prikken, maar de rode loper wordt uitgerold voor Vitesse om het verschil ongedaan te maken en op voorsprong te komen. Ietwat verbouwereerd zoeken we de kleedkamer dan ook op als de ruststand 6-8 blijkt, ondanks een gigantisch overschot aan kansen. 81 om 38, als ik het me goed herinner. Dan verwacht je eigenlijk toch niet achter te staan.

    Het is dan ook een verademing als we na rust aanzienlijk scherper de kleedkamer uit komen. Vooral Vegaties heeft ineens het vizier op scherp staan, en binnen no-time weten we twee doelpunten achterstand om te zetten in een voorsprong van twee doelpunten. Helaas is deze scherpte van korte duur, want hierna zijn de doelpunten weer tegen de hoofdprijs; zowel bij ons als bij de bezoekers.

    We lijken lange tijd de voorsprong met goed verdedigend werk wel te kunnen vasthouden. Maar dan weet een dame van de bezoekers ineens snel tweemaal raak te schieten en ligt de wedstrijd weer helemaal open. De reactie is gelukkig goed, want we pakken onze voorsprong weer terug. Vitesse krijgt dan nog bijna tien minuten tijd om langszij te komen, want onze aanvallen missen scherpte. Een beetje een herhaling van Fortis-uit, leek het wel. Maar we onderscheppen snel en Vitesse heeft ook de grootste moeite te scoren. De aansluitingstreffer wordt gemaakt en de bezoekers ruiken uiteraard bloed. Ze weten zelfs nog een stip te versieren. Geen terechte in mijn ogen, maar dat doet er niet toe. De ultieme kans voor de bezoekers om langszij te komen wordt echter niet verzilverd; dat moet zuur geweest zijn. Vitesse voert verschillende wisselt door en probeert te duwen voor de gelijkmaker, maar wij blijven verdedigend goed staan. En hoewel er niet scherp geschoten wordt, er wordt wel lang aangevallen. Dus kunnen we de klok leegspelen en blijven de volle twee punten in Tilburg.

    Met de hakken over de sloot, kun je wel zeggen. Qua spel helemaal geen verkeerde wedstrijd, maar scherpte en pit miste. Dat moet beter in de resterende vijf wedstrijden als we winnaar willen worden in deze poule. Volgende week begint dit tegen Juliana, wat wist te winnen van Merwede. Het is een eeuwigheid geleden dat we tegen de ploeg uit Oud-Gastel speelden, dus ik ben zeer benieuwd wat voor ploeg we volgende week treffen. Wij moeten er in ieder geval vol op knallen om te zorgen dat de twee punten mee naar Tilburg gaan.

    Tilburg 1.