• Na enkele weken afwezigheid op het korfbalveld is het weer tijd om te ballen. ‘De tweede helft veld’, die voor het eerst een competitie op zich is. Daarin treffen we, evenals eerste helft veld, Swift uit Middelburg, promovendus Kinderdijk en degradant Sporting Delta. Allemaal ploegen die we kennen, al kennen we Delta het minst; het is toch alweer enkele jaren geleden dat wij ze in de competitie tegen kwamen. Delta treffen we ook als eerst; de ploeg uit Dordrecht kent dit seizoen tot noch toe meer teleurstellingen dan lichtpunten want het degradeerde eerste helft veld uit de Ereklasse en in de zaal uit de Hoofdklasse. Zij zullen gebrand zijn op eerherstel.

    De wedstrijd kende vandaag een roerige voorbereiding. Al vrij snel werd duidelijk dat Delta een van haar spelers door een blessure niet kon laten meespelen, wat zou betekenen dat zij in gewijzigde opstelling zouden aantreden. Maar ook wijzelf kenden een tegenvaller; Duracell voelde zich niet fit en een halfuur voor de wedstrijd werd duidelijk dat starten vandaag geen optie was. Dus zou Opa zijn reservebeurt toch niet geëffectueerd worden, al zorgde een blessure bij twee ervoor dat hij wel alvast warm kon gaan draaien op het veld. Al met al geen ideale start.

    Dat liet zich direct merken na het influiten door vandaag een internationaal arbitersduo. Tilburg kwam totaal niet in haar spel, maar ook Delta speelt rommelig. Het duurt even voordat er gescoord wordt maar het zijn wel de bezoekers die een tweetal doelpunten maken voordat wij de korf weten te vinden. We antwoorden hierna snel en weten de stand weer gelijk te trekken. Maar daarna ontstaat een fase waarin wij totaal de weg kwijt zijn, voornamelijk in aanvallend opzicht. Delta heeft haar huiswerk gedaan en frustreert ons spel, vooral in het eerste aanvalsvak. Wij komen niet met het juiste antwoord. En tot overmaat van ramp gaat ‘Ei’ door haar enkel én krijgt de verloren zoon last van zijn knie. We moeten dus meteen tweemaal wisselen, gedwongen. Het draagt allemaal niet bij aan ons spel, wat al niet heel goed was. We moeten in de rust constateren dat er een stand van 3-8 op het bord staat. Ik kan mij niet herinneren dat wij eerder maar tot drie doelpunten in een helft kwamen. Verdedigend is het niet slecht, Delta krijgt haar doelpunten zeker niet cadeau, maar drie doelpunten. Sja, daar ga je natuurlijk nooit potten mee breken.

    Het moet dus beter na rust. Ofschoon een bedroevende tussenstand, is het verschil ‘maar’ vijf. Dat is bepaald niet onoverbrugbaar. Maar dan moet het wel anders.

    Helaas gaat het niet veel anders. Sterker nog, aanvankelijk lopen de bezoekers nog verder uit. Pas in het verloop van de tweede helft weten we onze rug enigszins te rechten. De verloren zoon kan toch weer terugkeren in het spel, weet een aantal keer het korfje te vinden. We tonen iets meer karakter, maar gezien het verschil op dat moment hoeft Delta zich ook niet heftig zorgen te maken. We hebben de wedstrijd al verspeeld en de tijd is te kort om iets aan het eindresultaat te doen veranderen vandaag. We moeten genoegen nemen met een 11-18 eindstand.

    Nou ja, je leest het al een beetje aan de toon van dit verslag. Er zijn weinig lichtpunten te benoemen na deze draak van een wedstrijd. Ik denk dat de gemiddelde Tilburg supporter het zal hebben over een gebrek van beleving en energie. Ik kan ze daar geen ongelijk in geven. Wij hebben vandaag onvoldoende geleverd om aanspraak te maken op punten. Dat moet volgende week anders.

    En volgende week komen we Swift weer tegen; niet in eigen huis maar in het verre Zeeland. Swift degradeerde net als Delta uit de hoofdklasse dit zaalseizoen. Zij zullen ongetwijfeld tegen Kinderdijk hebben willen laten zien wat ze waard zijn, maar hebben ook een bittere pil te verwerken gekregen. Betekent dat zowel Swift als Tilburg volgende week puntloos aan de wedstrijd beginnen. Laten we lering trekken uit deze wedstrijd en zorgen dat we de punten volgende week meenemen uit Zeeland!

    Tilburg 1.