Een lekker weertje in Tilburg bij de aanvang van de tweede helft van de eerste helft van de veldcompetitie wat in wezen het eerste kwart is van ons korfbaljaar. Ja ja, u korfballer kijkt mij vol begrip aan want deze gefragmenteerde opzet is u in het geheel niet onbekend. Maar ik moet zeggen dat het soms wat meer moeite kost om de niet-mandjeballers onder ons nu precies uit te leggen hoe een korfbalseizoen exact in elkaar steekt. Moet je ook niet aan beginnen hè, op een feestje of op het werk. Niet goed voor je aura.
Niet alleen was het lekker weer en wist menig supporter zijn weg naar het Bladelpad te Tilburg te vinden, wijzelf waren ook gemotiveerd. Op de eerste plek omdat punten nogal van belang zijn in zo’n korte competitie, maar ook omdat we weken later nog een bittere nasmaak in onze mondjes hadden na de uitwedstrijd bij Oranje Wit. Wat een rare pot was dat. Op een of andere manier lukte het die dag niet om het balletje in het mandje te krijgen en dat kostte ons dure punten. Dat wilden we dus graag recht zetten vandaag.
En dat was merkbaar. Hoewel het even duurt voordat de doelpuntenproductie echt op gang komt, weten we overtuigend aan deze pot te beginnen. Ei en Jewelzz hebben zichzelf een doel gesteld vandaag en doen meteen boter bij de vis. De uitploeg komt niet lekker in haar kansen maar wij spelen een uitstekend begin. Bij 6-0 heeft Oranje Wit even de tijd nodig om op adem te komen.
Hierna begint Oranje Wit mee te scoren maar onze productie loopt ‘steady’ door. Met rust noteren we 12-8, niet slecht, maar eigenlijk hadden we net wat minder doelpunten tegen moeten krijgen richting rust. Vier doelpunten voor is prima, maar onvoldoende om van een gespeelde wedstrijd te spreken.
Na rust gaan de bezoekers duidelijk op zoek naar een opening in de wedstrijd. Er wordt veel gewisseld, nadrukkelijk op bepaalde kansen gespeeld. Het levert de bezoekers niet meer doelpunten op dan in de eerste helft, maar wij verzwakken wel een beetje in aanvallend opzicht. Vijf minuten voor tijd scoren zij nog de twee verschil, waardoor het even nog spannend lijkt te worden. Maar de verloren zoon zet nog een keer aan en we weten toch de marge weer te herstellen. De laatste minuten kunnen daardoor rustig uitgespeeld worden; 19-16.
Helaas wat verval in de tweede helft, het zou mooi geweest zijn als we écht doorgezet hadden en boven de twintig doelpunten uit zouden zijn gekomen, dan wel de marge zo hadden gehouden dat het onderling resultaat in ons voordeel is. Maar goed, dat is van secundair belang; het belangrijkste is dat we een betere wedstrijd spelen dan in de openingsronde en de punten in Tilburg houden.
Hiermee is alles mogelijk. Nog maar twee rondes te gaan en je kunt nog kampioen worden, of nog degraderen. Wij gaan alles doen om er het maximale uit te halen en dat begint volgende week met de laatste uitwedstrijd tegen KOAG. Hopelijk kunnen we die return wél in één keer uitspelen. En met een tas vol punten huiswaarts keren. Hallee!