• Als de Karmelietjes onder de rivieren zó goed smaken, dan vind je snel genoeg je weg weer terug naar Tilburg. Of zou de komst van een groepje groen-geel geklede Krimpenaren een andere reden hebben gehad. Het kan te maken hebben met de resterende 26 minuten die nog uitgespeeld moesten worden, omdat ons korfbalpotje 1,5 week geleden stilgelegd moest worden door hondenweer.

    Sja, daar heb ik toen al relaas van gedaan dus laten we proberen het ditmaal kort te houden. Met een 8-6 beginstand moest nog net wat minder dan een helft uitgespeeld worden. Kennelijk mag je dan weer volledig opnieuw opstellen; er zijn geen beperkingen. Ook worden er nieuwe scheidsrechters toegekend, mag kennelijk de uitspelende partij kiezen waar ze beginnen met aanvallen en wordt balbezit niet toegekend aan de partij die in balbezit was toen de wedstrijd onderbroken werd, maar moet opnieuw een muntje opgegooid worden. Rare regels allemaal, ik wist het niet dus het zal vast wel kloppen.

    Wel gekkig eigenlijk, ik zou zeggen dat je weer opstelt zoals je eindigde (blessures en onbeschikbaarheid daargelaten), probeer je dezelfde scheidsrechters te regelen zodat de wedstrijd consistent geleid wordt, geef je de bal terug aan de partij die balbezit had en laat je de thuisploeg (zoals gebruikelijk) bepalen waar aangevallen wordt. Ach ja, het zal allemaal wel. Maar het zouden wel dingen geweest zijn waar je dan lekker over kon klagen als je alsnog verliest na zo’n wedstrijd.

    Iedereen stelde volgens mij precies zo op als we geëindigd waren. KOAG won de toss en mocht dus de bal uitnemen. Wij beginnen goed en maken na lange aanvallen direct de drie verschil. Maar KOAG scoort telkens mee dus voor het publiek was het een erg mooie wedstrijd. De verloren zoon is ‘hot’ (superspits, je weet zelf, na de wedstrijd was er zelf speculatie over de kleur van bepaalde ledematen) maar KOAG weet over verschillende schijven mee te scoren.

    De score veert op en neer tussen 1 en 3 verschil; net als KOAG denkt dat ze het gat kunnen verkleinen weten wij telkens weer te scoren. En zo herhaalt dit zich ‘lange tijd’ (voorzover mogelijk in een potje van 26 minuten). Een beetje verwarring en frustratie bij deze of gene door arbitrale beslissingen, maar hier anticipeert de Kooimeester goed op. In de laatste minuten wordt er nog tamelijk wat gescoord – wederom de Koobvrouw die op belangrijke momenten trefzeker is - maar weten we de marge ruim genoeg te houden om de échte spanning eruit te halen. Bij 19-16 is het Karmeliet-time.

    We hebben dit restant op een goede manier opgepakt; scherp en fel. Die scherpte was ook wel welkom na afgelopen weken, waarin dit nogal eens tegen viel. Nu deze lijn doortrekken en zorgen dat er zaterdag voor Oranje Wit niks te halen is in Tilburg.

    Shit, ik zou het kort houden. Volgende keer beter.

    Tilburg 1.