• Na het spektakelstuk in Tiel verleden week was het dit weekend tijd voor hoogbezoek: waar wij dachten met zijne koninklijke hoogheid Willem de tweede behoorlijk wat gewend te zijn, kwam niemand minder dan Keizer Karel op bezoek. Een Keizer, dat is me toch wat.

    Ik kan me niet herinneren dat we met ons Tilburgs vaandelteam ooit eerder tegen Keizer Karel speelden. Voor ons dus een onbekende ploeg. We moesten het dus doen met de statistieken: waar wij tot op heden al onze wedstrijden wonnen, wist Karel nog geen enkele wedstrijd te winnen. De prestaties van de Keizer waren tot op heden dus zodanig dat ons een favorietenrol toebedeeld was.

    En die maakten we direct waar bij aanvang van de wedstrijd. Vrij snel stond er een 0-2 tussenstand op het scorebord en het duurde lang voordat Karel zijn eerste treffer kon noteren. Waar Karel veel achter verdedigde en niet goed kon aansluiten, zochten wij geduldig naar kansen en konden we veel herhalen. Er werd met scherp geschoten, iedereen was gevaarlijk en we scoorden dan ook over veel verschillende schijven. We denderden als een sneltrein over de Keizer heen. Het aanvalsspel van de Keizer was weinig efficiënt waardoor we ook weinig treffers hoefden te incasseren. Prima eerste helft dus. Ruststand: 19-3. Had een eindstand kunnen zijn.

    In de rust moesten we behoorlijk lang wachten totdat de Keizer het veld weer betrad. We konden de prima fluitende scheids een handje helpen om de Keizer weer op het veld te krijgen door gekke geluiden met onze muziekbox te maken. Wist niet dat je dat er ook mee kon. Zie je dat ik ook een beetje oud begin te worden.

    Jammer genoeg gebeurt in de tweede helft precies wat we in de rust bespraken te willen voorkomen: we vallen een beetje terug in onze discipline en efficiëntie. Laten ons teveel verleiden tot het pakken van de makkelijke kansen en ronden die ook onvoldoende scherp af. Gezien de ruime voorsprong is het natuurlijk ook lastig om je vorm vast te houden. Karel gaat met vlagen ook beter verdedigen, zeker op het eerste verdedigingsvak. Toch moeten we de hand in eigen boezem steken. Ach, laten we er ook niet te zwaar aan wegen; we konden het ons vandaag permitteren. Beter vandaag dan op een moment dat je de doelpunten heel hard nodig hebt.

    Gelukkig nog wel een paar lichtpuntjes. Even liet de bakkersvrouw de spanningen oplopen door tot na rust te wachten met scoren. Maar toen ze na haar doelpunt een Mbapppeeeeeeeeee-celebration deed werd het publiek wild. Het publiek werd overigens ook vrij wild van de tegenstander van Sexy. Maar laten we daar niet teveel in detail treden. Scoren is belangrijker dan blokken, leer je in de jeugd al.

    Er werd afgefloten bij een 27-8 eindstand. Speciaal voor rekenwonder Kapitein Sjiek: dat is dus in de tweede helft maar liefst 11 doelpunten minder gescoord dan in de eerste helft. En bijna 67% meer doelpunten geïncasseerd dan in de eerste helft. Een verval wat eigenlijk niet kan. Maar daar kunnen we volgende week aan gaan werken. Dan treffen we oude bekende DKB. Een ploeg waar we tot kort ook nooit tegen speelden, maar die we vorig seizoen al eenmaal eerder troffen. Toen konden we een ruime overwinning op de Bestenaren noteren, laten we volgende week alles inzetten op nogmaals zo’n resultaat. Met daarbij uiteraard de kanttekening, of dooddoener, net hoe je het wil zien: voor onderschatting is geen ruimte. Vol erop en een goede generale draaien voor de wedstrijd tegen Animo, de week erna. Ik denk dat onze vrienden uit Geldermalsen (of ja, daarvoor geldt ook: troffen wij ze al eerder in de competitie? Denk het niet toch?) inmiddels ook tot de conclusie zijn gekomen dat zij het met ons uit mogen gaan vechten in deze klasse. Belooft veel!

    Tilburg 1.