• Punten zijn hun gewicht in goud waard in deze poule. We beginnen deze week na negen speelronden met evenveel punten. Normaal gesproken zou je zeggen; goh, negen punten na negen rondes. Je doet niet mee voor de prijzen, maar je kunt je biertje alvast rustig koud zetten voor het volgende seizoen. Maar niets is minder waar in deze poule. In deze poule speelt er zich een soort Hunger Games achtig scenario af waarin iedereen deelneemt, wellicht RWA en Spirit uitgezonderd. De ene week sta je tweede, de andere week sta je zesde. Het zit allemaal zo dicht bij elkaar. Dus het belang moge duidelijk zijn.

    Dat mag in eigen huis tegen Fortis. Als het ware een kopie van vorig seizoen speelden we in de uitwedstrijd een draak van een wedstrijd en verloren we. Moet ik nog een keer een leuke metafoor verzinnen voor die prachthal aldaar? Nah, dat hebben de mensen inmiddels wel door. Als het een kopie van vorig jaar was, zouden we dan in de thuiswedstrijd het drama aldaar weer goed zetten? Nou, ik ben inmiddels ingelezen in de Zeeuwse kranten dus ik heb vernomen dat dit dan moest gaan gebeuren tegen een team wat ‘een exponentiële groei doormaakt’. Zelfs Hoofdklasse-ambities had, want ze hadden met hun ‘dames-trio’ goud in handen. Wellicht zit daar een kern van waarheid in, maar ik vraag me dan altijd af wie die vierde dame is, want die zal dan misschien ook denken van, ik ga wel tafeltennissen ofzo.

    Alle gekheid op een stokje, we weten dat we met Fortis een felle, stugge ploeg treffen. Dus was het zaak om beslagen ten ijs te komen.

    We starten fel aan deze pot. Vanaf moment één zijn we verdedigend scherp. De wedstrijd had even een paar minuutjes nodig om scorend op gang te komen, maar dan laat de verloren zoon zien dat hij een puike schutter is. Opa en Feddinho leggen hun tegenstander de vuur aan het schenen, waardoor de geel-zwart hemden geen moment lekker in hun aanvalsspel komen. We drukken direct door, goals volgen elkaar snel op en Fortis kijkt al snel tegen een 5-0 achterstand aan. De toon is gezet.

    Hierna verandert er eigenlijk niet zo gek veel aan het spelbeeld maar Fortis begint hier en daar ook de korf te vinden. Hoewel het voelt alsof we de wedstrijd onder controle hebben, sluipt Fortis toch dichterbij. In korte tijd moeten we constateren dat er een gelijke score op het bord staat bij 8-8; maar we doen er een schepje bovenop.

    Dat schepje maakt dat we tóch een noemenswaardig verschil voor rust neer weten te zetten. We vinden alle spelers voorin en dat maakt dat we telkens weer tot scoren komen. Met 12-9 mogen we een genoeglijk praatje in de kleedkamer gaan houden.

    Direct na rust slaan we toe en wordt de marge op vier gezet. Dan wordt de taak nog lastiger voor de bezoekers, die al niet lekker in hun spel weten te komen. Mooiboy weet hun aanvoerder dusdanig te frustreren dat hij ‘onschadelijk’ gemaakt wordt. Ook Madelief staat als een panter te verdedigen. Haar directe tegenstander heeft geen leuke dag.

    Maar we komen in een fase dat we even een beetje slordig zijn. Of pech hebben, wat minder slagvaardig zijn. Eigenlijk komt er een opening voor Fortis om terug te slaan, maar dat doen ze niet. Sterker nog, de bezoekers versieren een tweetal stippen maar weten beide niet in een doelpunt om te zetten. Daarmee leggen ze voor ons de rode loper uit om het verschil op zes te zetten en de wedstrijd ‘dood’ te maken. Maken wij daar dankbaar gebruik van? Jazeker, daar zeggen wij geen nee tegen. De doelpuntenproductie wordt hervat en het lijkt schier onmogelijk voor de bezoekers om terug te komen.

    De bakkersvrouw en de keizerin tekenen voor hun zoveelste doelpunt. Aan de andere kant is het niet veel anders. Scheelt natuurlijk dat wij een ‘dames-kwartet’ hebben wat gevaarlijk is. Of eigenlijk zelfs een ‘dames-kwintet’, maar ja, als je liever van een trap af springt dan korfbalt dan houdt het natuurlijk ff op.

    Gek genoeg wordt er in de laatste tien minuten bijna niet meer gescoord. Iedereen lijkt zich berust te hebben in de uitkomst. Fortis wisselt nog wel wat in de hoop iets te forceren, maar de overtuiging ontbreekt. Wij lijken al meer bezig te zijn met de keuze ‘Chouffe of Karmeliet’ dan met ons korfbalspel. Jammer, want dat betekent dat de laatste fase van de wedstrijd niet meer zo attractief is voor de toeschouwers. Afin, de punten zijn binnen dus we zullen het ermee doen. Er wordt op 20-13 afgefloten.

    We hebben vandaag, meer dan in de afgelopen weken, een goede portie passie en strijd getoond. En gelukkig werpt dat zijn vruchten af. Niet alleen qua resultaat, maar ook voor onze trouwe supporters. We hebben een leuke pot korfbal op de mat gelegd.

    Volgende week is hetzelfde nodig. Je zou zeggen dat we dan een thuiswedstrijd spelen met in de ene hand een fles Schrobbelèr en in de andere hand een broodje Jantje, maar niets is minder waar. Nee, we moeten korfballen tijdens Carnaval. Eigenlijk is dat heiligschennis. Maar de korfbalgoden hebben het zo bedacht. Dus stellen we het vloeibare goud een aantal uurtjes uit om te gaan knallen in Geldermalsen. Daar hebben we iets goed te maken na de zeer matige prestatie die we in eigen hal leverden tegen Animo. Het wordt weer gassen, knallen en alles doen om die punten mee naar Kruikenstad te nemen!

    Tilburg 1