• Aangenaam! Wij zijn dat team met de stijlvolle roze inschietshirtjes, beter bekend als het zaalteam. Sinds het seizoen 2024-2025 mogen we officieel door het leven als The Royals. U zult wellicht denken: “Nou, nou, tikkeltje uit de hoogte om jezelf zo’n titel te geven, niet?” Helemaal mee eens hoor. Maar als je die bijnaam krijgt van een tegenstander, dan draag je die natuurlijk met trots.

    Nog even een kleine greep uit het juryrapport van Animo 3: “Animo 3 legt het af tegen The Royals van Tilburg 4” en “Bij tegenstander Tilburg 4 waren de 30-minners niet te vinden, daar de thuisploeg voornamelijk uit gelauwerde krachten bestaat die op deze leeftijd nog een aardig staaltje korfbal kunnen laten zien.” Nou, dan kun je er moeilijk omheen. Wij hebben de titel met een glimlach omarmd. Bedankt, Animo 3!

    Terug naar de competitie. Daar waar wij als hoogheden alleen aantreden in de zaal, is het altijd weer even warmdraaien tijdens de eerste trainingen. De verschillen in fitheid zijn zichtbaar en ook goed verklaarbaar. De één houdt zich in de zomer bezig met volleybal, padel of een andere sport, terwijl de ander nog herstellende is van de pijntjes van het vorige seizoen. Het piept en kraakt her en der, maar na drie trainingen en een oefenpotje mogen we eindelijk weer het toneel op.

    Dit jaar komen we uit in de tweede klasse — te vinden in de KNKV-app onder Tilburg 3 (niet te verwarren met het andere Tilburg 3 😉). Onze eerste tegenstander, Rust Roest 3, speelde op het veld ook in de tweede klasse en behaalde daar 11 punten uit 5 wedstrijden. Een ploeg met bekende gezichten en de nodige ervaring dus. De scheids fluit in en we schieten gretig uit de startblokken. Binnen een kwartier staat het 6-0 en lijkt alles vanzelf te gaan. Daarna stokt de productie: Rust Roest vindt zijn ritme en begint mee te korfballen.

    Verdedigend komen we wat onder druk, vooral door de snelheid van hun dames, maar onze eigen dames houden knap stand. Ze blijven fel in de duels en laten zich niet zomaar aan de kant zetten. Ook in de rebound ontstaan leuke duels; er wordt stevig maar sportief gevochten om elke bal. Uiteindelijk gaan we rusten met een 8-6 voorsprong en klinkt het advies in de kleedkamer simpel: rustig blijven, de juiste kansen zoeken en vooral blijven genieten.

    Dat advies nemen we ter harte, want in de tweede helft pakken we de draad meteen weer op. De marge loopt weer op naar vier doelpunten en we houden dat verschil de rest van de wedstrijd knap vast. Na 60 minuten fluit de scheids af bij een 18-14 eindstand. De eerste punten zijn binnen!

    De trots overheerst dat we – in hoeverre je dat na één wedstrijd kunt zeggen – prima meekunnen in de tweede klasse. Het gevoel is goed, de sfeer is top en de knieën doen het nog. “Deze pakken ze in ieder geval niet meer van ons af.” Amen.