• De opdracht was eigenlijk wel duidelijk. Niet verliezen. En dan wachten of het Albatros lukt om nergens een puntje te verspelen. Maar zoals ik vorige week al aangaf, dat begint wel bij jezelf, hè. Want als je niet wil verliezen moet je iedere week op z'n minst degelijk spelen.

    Voor ons dus veel op het spel, voor Swift wat minder. Zij kennen een seizoen vol slordigheden waardoor ze eigenlijk alleen nog een theoretische kans kennen op een kampioenschap. Ze baalden natuurlijk wel van het resultaat in Tilburg, dus speelden tenminste voor eerherstel.

    Waar het begin van deze pot nog adequaat was en een kleine voorsprong nemen, wordt het vrij snel minder. We zijn slordig. Slordig in het verdedigen, slordig in het passen, slordig in de rebounds. Te vaak geven we Swift makkelijke goals cadeau. We weten het verschil wel klein te houden, maar het houdt niet over. De trukendoos van de Kooiman is ook beperkt gevuld vandaag want Mister Glass kan helaas niet mee naar Zeeland en Duracell is niet fit. Desondanks valt Burj Khalifa goed in. Met rust is het verschil beperkt; 10-9.

    We beseffen ons goed dat het op deze manier niet gaat lukken vandaag. Gelukkig wordt direct na rust de rug wel enigszins gerecht; de fanatieke thuissupporters brullen ons naar een gelijkspel en daarna pakken we ook een kleine voorsprong. Alleen ontstaat daarna een herhaling van de eerste helft; het is niet goed genoeg dus die voorsprong vergroten dat lukt niet. Lange tijd is het verschil klein maar richting einde wedstrijd geven we het uitzicht op een resultaat volledig uit handen. Swift houdt haar koppie erbij maar wij grossieren in onnodige fouten waardoor de thuisploeg binnen een paar minuten een gat slaat wat niet meer te dichten valt. Bij een 23-19 eindstand denken we de pijn van het verlies met een koude rakker weg te kunnen spoelen, maar ook dat mag kennelijk niet in Zeeland. Alhier word je geacht eerst te douchen voordat je een consumptie mag nuttigen. Frappant zullen we maar zeggen.

    Sja, u leest het al een beetje aan de toon van dit verslag. Wat moet ik ervan zeggen. Op deze manier win je geen wedstrijden. Natuurlijk wil je kampioen worden en als je zelf levert, maar Albatros levert ook, dan kun je je berusten in het feit dat zij het gewoon goed hebben gedaan, en dat we zelf minder slordig hadden moeten zijn tegen Vitesse. Maar als we op deze manier verzaken dan is de nasmaak wel bitter.

    Afijn, nog twee wedstrijden om de rug te rechten. Volgende week de laatste thuiswedstrijd van dit seizoen. Wij willen vier punten uit die laatste twee wedstrijden. Maar voor KOAG staat er ook een hoop op het spel dus zij zullen gemotiveerd onze kant op komen. Laten we zorgen dat we laten zien uit welk hout we gesneden zijn.

    Tilburg 1.