• Een dagje Middelburg. Dat zijn we inmiddels gewend. Hoewel we doorgaans getrakteerd worden op ‘Zeeuws weer’ als we hier spelen, valt het vandaag mee. Op de heenweg weersomstandigheden die aan vorige week doen denken, maar eenmaal aangekomen moet ik eigenlijk zeggen dat, misschien op een klein windje daargelaten, we toch mogen spreken van ‘perfect korfbalweer’.

    Hoewel ons tweede voorafgaand aan onze eigen wedstrijd een zeer matige pot speelt en in mineur het veld verlaat, beginnen we zelf met goede energie aan de wedstrijd. Bij de tegenstander ontbreekt ‘de Eiffeltoren’ Joren, omdat hij naar verluidt net een Korfbalbaby gekregen heeft met wederhelft Aisha. Gefeliciteerd beide, hopelijk is alles goed gegaan.

    We starten aan de wedstrijd met lange aanvallen en prima verdedigend werk. Toch zit de echte vorm er nog niet in en lopen we door om en om scoren een beetje achter Swift aan. Op de belangrijke momenten missen wij de scherpte om kansen af te maken, waar Swift iedere gelegenheid aanpakt om een doelpuntje mee te nemen. Richting rust moeten we constateren dat we weliswaar dubbel zoveel schotpogingen genomen hebben in vergelijking met de thuisploeg, maar dat we nog steeds op een gelijkspel blijven hangen. (Wederom) een beetje frustrerend. Met 7-7 is het theetijd.

    Het gevoel heerst dat we meer tegen onszelf spelen dan tegen de thuisploeg. Slaan we een gat van een paar doelpunten, dan kunnen we de wedstrijd naar ons toetrekken. De kansen zijn er, maar een gat groter dan één doelpunt kunnen we niet slaan. We blijven in hetzelfde spelbeeld hangen. Zijn verdedigend soms ook net niet slim genoeg; geven de verkeerde kansen weg. Daardoor ruikt de thuisploeg dat alles mogelijk is vandaag. Richting einde wedstrijd pakken ze een kleine voorsprong, maar gelukkig weet de Koobvrouw met belangrijke doelpunten weer gelijk te maken. In de laatste anderhalve minuut is het alles of niet. Een gelijke stand en kansen om de beslissende goal te maken.

    Dan gebeurt er in de laatste halve minuut iets heel raars; Vegaties onderschept maar de leidsmannen, die verder goed floten vandaag, oordelen raar genoeg dat de bal op de stip mag. Dat laat Swift zich geen twee keer zeggen. Dat kansje wordt natuurlijk verzilverd en daarmee gaat de thuisploeg er met de volle buit vandoor, 15-14.

    Dit spelbeeld moet geen gewoonte gaan worden. We lopen nu al voor de tweede keer puntloos van het veld af met het gevoel: waarom? We moeten onszelf hier op aankijken want we zetten te weinig van onze kansen om in doelpunten. En daar draait het uiteindelijk om in dit spelletje.

    Aankomende dinsdag spelen we het restant van de wedstrijd tegen KOAG en een paar dagen later volgt de thuiswedstrijd tegen Oranje Wit. Tijd om de knop om te zetten en nu de punten in Tilburg te houden.

    Tilburg 1.