• Het blijft toch altijd een stukje rijden, dat Middelburg. Nu ga je op korfbal en dan weet je, dat wordt geen wekelijkse dorpsderby. Of een pittige pot tussen ’t Zand en VV Dongen. Nee, nee, dat kan allemaal nog op de fiets. Maar bij korfbal moet je het vaak toch al wel wat verder zoeken. Maar je kunt het natuurlijk ook overdrijven.

    Afin, je weet het dus je kunt je erop instellen. Eenmaal de kerncentrale van Borssele voorbij en je bent er bijna. Tegen Swift, wat we ook al voor het veld tweemaal troffen. Toen wonnen zij eenmaal en wij eenmaal. In de zaal speelde Swift één niveau hoger dan wij maar degradeerde ook als nummer laatst. Genoeg reden om aan te nemen dus dat er voor iedereen wat te halen was vandaag. Of ja, misschien nog wel wat meer voor ons want Swift is al tijden niet in bloedvorm. In de zaal een teleurstellende degradatie. Waar wij de competitie nog aftrapten tegen degradant Delta, begon Swift tegen promovendus Kinderdijk. Maar die wedstrijd werd ook verloren, dus ik kan mij voorstellen dat de Zeeuwen zich een beetje zorgen begonnen te maken.

    En reden tot zorg was er direct bij aanvang van de wedstrijd want vanaf het begin moesten zij in de achtervolging. Er stond een flinke wind (wanneer niet als je in Zeeland korfbalt) en al snel is het 0-1, waarna Swift nog even gelijk maakt maar daarna moet toekijken hoe een eerste gat door ons geslagen wordt naar 1-4. Vanwege het lastige weer is het niet makkelijk scoren. Niet alleen wind bemoeilijkt het spel maar ook regen. Voor niemand leuk eigenlijk.

    We verzuimen op dat ogenblik om de marge op vier te zetten dus je raadt het al; Swift weet het gat op twee te houden. Die balans blijft gehandhaafd gedurende de eerste helft. Er wordt goed verdedigd, vooral aan Tilburg zijde. Swift maakt het zichzelf ook niet makkelijk door de stippen over de achterlijn te gooien. Toch is de Brabantse voorsprong met rust wel een goede afspiegeling van de verhoudingen.

    Ondanks de weinige doelpunten voelen we op dat moment wel een bepaald comfort; niet zo zeer omdat we nu zelf zo waanzinnig aanvalsspel laten zien, maar vooral omdat we slagen Swift behoorlijk in hun spel te frustreren. Hou je dan vast en doe je je ding, dan moet je de wedstrijd in handen kunnen houden.

    Maar ja, ‘kunnen’. Het blijft een sport met een balletje, hè. De tweede helft kent fases waarin we te lang onvoldoende effectief met het balbezit omgaan. Het lijk allemaal een beetje op z’n dooie akkertje. Omdat Swift zelf ook de korf niet kan vinden is dat lange tijd geen groot probleem. Maar halverwege de tweede helft heeft Swift ineens een moment van verlichting. Een beetje alsof ze René Descartes zagen lopen (al was hij ook weer snel weg). Het maakt dat de thuisploeg ineens in korte tijd een viertal afstandsschoten droog weet binnen te schieten. Precies dat maakt dat de balans ineens verschuift; stonden we de hele wedstrijd voor, nu kijken we ineens tegen een achterstand aan.

    En dan blijkt het lastig om nog in een vorm te komen om dat om te buigen. Een flinke hoosbui dient zich tot overmaat van ramp ook nog aan, wat weliswaar goed aansluit op ons humeur op dat moment, maar natuurlijk niet helpt om korfballend nog tot een oplossing te komen. De wedstrijd kent nog wat markante momenten op het einde, kansen zijn er zeker nog, maar worden onvoldoende afgemaakt om nog met punten naar huis te mogen keren. Een beetje verbouwereerd moet ik toekijken hoe de scheids op 13-12 affluit.

    Dan moet je constateren dat het niet genoeg was. Geen moment heb ik vandaag het gevoel gehad dat we hier zonder punten naar huis zouden gaan. En toch is het zo. Ik kan niet anders dan onszelf dat aanrekenen. Bij tijd en wijle was het te slap. We hadden meer moeten geven. En dat is ons duur komen te staan. Betekent dat je na twee wedstrijden met nul punten staat; iets wat je niet wil in zo’n kleine competitie. Het betekent dat we, na twee weekendjes rust, er moeten staan als Kinderdijk op bezoek komt. Dan zullen we vechten als leeuwen om de punten in Tilburg te houden. Want de competitie is pas net begonnen, maar hij is ook al zo afgelopen. Gas op die lollie.

    Tilburg 1.