We konden ons vandaag opmaken voor iets wat we al even niet meer meegemaakt hebben. Naar een sporthal gaan, je voorbereiden op de wedstrijd en hem dan daadwerkelijk ook helemaal spelen. Dat voelde een beetje onwennig want de laatste tijd waren wij een beetje 'K.V. Gestaakt'. Super frustrerend om je helemaal voor te bereiden op een wedstrijd om dan vervolgens onverrichter zaken huiswaarts te gaan. We hadden er dus zin in.
Vandaag wederom tegen KOAG, de ploeg waar we de laatste jaren een abonnement op hebben. De Krimpenaren zijn doorgaans gewaagd aan ons; het muntje kan elke keer een andere kant op vallen. Dus vooraf lastig voorspellen wie er met de punten vandoor gaat want doorgaans bepaalt de vorm van de dag wie de triomf pakt.
We hadden er zin in en dat was zichtbaar. Direct wordt scherp aan de wedstrijd begonnen, iets wat ons niet altijd lukt. Via een 0-2 voorsprong, goed verdedigend werk en goede keuzes aanvallend weten we direct de wedstrijd naar ons toe te trekken. Mooie doelpunten van Mona en de Verloren Zoon. Veel dreiging naar binnen, KOAG verdedigt dat niet handig. Via 3-9 lopen we uit naar zelfs 3-11. Feddinho staat als een vervelende stuiterbal uitstekend te verdedigen en weet zijn vak ook aanvallend goed te laten draaien. KOAG laat hun 'usual suspects' samen in een vak starten, maar Duracell schakelt de aanvallende dreiging vakkundig uit. Als team wordt er ook goed verdedigd waardoor KOAG erg korte aanvallen kent.
Hoewel we in de eerste helft maar liefst drie strafworpen missen weten we een goede marge neer te zetten want met 6-13 kunnen we verse bramen gaan eten.
Het is wetenschappelijk aangetoond dat het eten van bramen in de rust de score de eerste vijf minuten na rust bevriest. Het bewijs werd vandaag geleverd want direct na rust gebeurde precies dat. Dat maakt de wedstrijd een beetje saai, maar vooral voor KOAG was dit frustrerend want zij wilden inlopen dus vochten tegen de klok. Een fase wordt er om en om gescoord, maar daarna nemen wij het initiatief weer. KOAG probeert nog wat om te zetten maar krijgt geen grip op de wedstrijd. Bij 10-18 is het geloof er ogenschijnlijk uit bij de thuisploeg. Dit geeft in de eindfase de ruimte om de meegereisde reserves nog speelminuten te geven (wederom Tommie P die nummer 10 extra glans geeft, en ook Marlot die er achter kwam dat het toch echt niet zo spannend is) en de wedstrijd uit te spelen. Er wordt bij 13-22 afgefloten.
Een prima overwinning en een wedstrijd waarin zowel in de eerste als tweede helft prima gespeeld wordt. Natuurlijk, als je een goede eerste helft speelt dan is het lastig om dit de tweede helft door te trekken. Maar we hebben in de tweede helft rustig gekorfbald en gezorgd dat de spanning niet terug in de wedstrijd kon komen.
Nu een paar weekjes rust. Na de feestdagen komen onze Oost-Souburgse vrienden van Fortis op bezoek en kunnen we hopelijk de gestaakte wedstrijden weldra inhalen. Laten we de lijn van vandaag doortrekken en proberen op de ranglijst te klimmen.