• Na de ruime zege vorige week op de Keizer stond er deze week een uitwedstrijd op fietsafstand op het programma. Voor het tweede jaar op rij mochten we op bezoek in Best bij de Kanaries. Of ja, ‘DKB’ tegenwoordig, maar ondergetekende stamt nog uit het tijdperk dat ‘De Kanaries’ prijkte op de gevel in Best. Op voorhand eigenlijk een best lastige wedstrijd, want met onze hoofden zaten we al bij de wedstrijd tegen Animo de week erna, die natuurlijk beslissend gaat zijn voor het verloop bovenin deze klasse. Dit was de ‘generale repetitie’, tegen een ploeg waar we vorig jaar vrij gemakkelijk ruim van wonnen. Dat kan een dodelijke cocktail zijn als je niet scherp genoeg aan de wedstrijd start. Dus, zoals The Big Belgian Boss aangaf: laat dit niet onze ‘SDO-uit van vorig jaar worden’. Duidelijke instructies.
    Het was een week van kwaaltjes en pijntjes; Mooiboy had wat last van zijn billetjes, Feddinho van zijn schouder. Nee, ik zie u denken, die kwetsuren waren geheel ongerelateerd. Waar Mooiboy tijdig herstelde, koos Feddinho om de wedstrijd uit te zitten en weer 100% fit te worden. Dit betekende dat Duracell zijn opwachting weer mocht maken, na de afgelopen weken sterk gespeeld te hebben tijdens verschillende invalbeurten en een basisplaats tegen Tiel (uit Tiel).
    Er werd met energie gestart aan de wedstrijd. DKB werd druk opgelegd waar ze lastig mee om konden gaan, maar we waren hier en daar onnodig slordig in de verdediging. Daarnaast kende het eerste aanvalsvak een ongewoon onproductief begin aan deze wedstrijd. Resultaat was een 2-1 tussenstand na pak ‘m beet tien minuten. Niet echt het begin waar we op gehoopt hadden. Waar het eerste verdedigingsvak dominant en soeverein speelde, was in het andere vak precies het tegenovergestelde te zien. Misschien waren we nog niet helemaal wakker.
    Gedurende de eerste helft kwam er iets meer schot in de zaak, maar helemaal los konden we nog niet komen. Wel werd er goed verdedigd en miste DKB iedere vorm van scherpte op (het beperkte aantal) kansen die genomen werden, wat resulteerde in een 3-10 ruststand. Geen verkeerd resultaat na een eigenlijk zeer ondermaatse eerste helft. Maar het moest toch echt wel wat beter.
    Dus, besloten wij terstond, laten we ons doelpuntenaantal van vorige week eerste helft (19 treffers) eens verbeteren. Raar genoeg zat de vorm er in de tweede helft ineens in. DKB leek een beetje geknakt en kon steeds lastiger verweer geven. Wij werden alsmaar scherper. Ook in de tweede helft wisten we DKB te beperken op drie doelpunten, maar verdubbelden we ons werk uit de tweede helft: twintig maal werd de korf gevonden in het tweede bedrijf. Prima, geeft na een moeizame eerste helft toch een lekker gevoel om de wedstrijd mee af te sluiten. 6- 30 is een uitstekende uitslag en ook goed voor ons doelsaldo.
    Goed om te zien dat we wederom over alle schijven konden scoren. Er kwam dreiging, scherpte en gevaar van alle acht spelers en dat is lekker spelen. Na de wedstrijd konden we helaas niet genieten van een bitterballen-taart. Die hadden ze niet in het assortiment bij DKB. Maar de frikandelletjes maakten veel goed. Als kers op de taart vernamen we na een frikandelletje en een flesje Jupiler dat Tiel (uit Tiel) Animo getrakteerd had op een nederlaag. Daarmee komen we alleen aan kop. En volgende week worden we in de gelegenheid gesteld om het gat te vergroten. Gezien de verliespunten die Animo deze week opgelopen heeft, zal het alles of niks zijn voor Animo. Belooft dus een leuk potje te worden. We gaan alles op alles zetten om de punten ook mee te nemen uit Geldermalsen. Niks te doen aankomende zaterdag? Je bent van harte welkom om ons een hart onder de riem te komen steken!

    Tilburg 1