• Heeft u wel eens tegen een Albatros gekorfbald? Niet eerlijk, zou je zeggen, want zij kunnen vliegen en wij niet. Maar ja, anderzijds kan een Albatros met z’n vleugels ook geen bal vangen, dus zou een rare wedstrijd worden.

    Maar zonder dollen, het is alweer jaren geleden dat we tegen Albatros speelden. Eigenlijk dus een ‘nieuwe ploeg’ voor ons. Naar wat wij verwachtten een tegenstander van vergelijkbare sterkte. Wederom zouden we op slecht weer getrakteerd worden vandaag. En ditmaal hadden de weergoden ook echt slechte zin. Het was gewoonweg treurig weer toen we wegreden in Tilburg en tot het moment dat ik die avond te bed ging, was ‘treurig weer’ de enige constante geweest.

    Spelen in de regen levert altijd andere wedstrijden op. Natte ballen zorgen vaak voor minder zuiverheid van afstand, de bal wil nog wel eens achter de duimen wegglippen, enzovoorts. Vandaag echter belette dat de verloren zoon echter niet om direct na aanvang van de wedstrijd 0-2 op het scorebord te zetten. De toon was gezet. Maar Albatros schakelde vrij snel bij waardoor de wedstrijd snel genoeg weer gelijk opliep. Albatros ging er vol voor, met scherpte in de duels. Tilburg speelde zeker in het eerste bedrijf wat meer afwachtend, waardoor we ons hier en daar wat lieten afbluffen. Albatros neemt zodoende het voortouw en Tilburg moet in de achtervolging. Gelukkig zorgt Sexy met zijn zuiverheid dat we toch in het spoor blijven. Maar tegen het einde van de eerste helft verslapt Tilburg verdedigend en drukt Albatros juist door; een gat van vier verschil wordt gemaakt. We weten dit gelukkig nog tot 11-9 te repareren voordat het rust is.

    In de rust helaas geen thee. Da’s dan toch een tegenvaller met zulk hondenweer. Maar ja, gedreven door het onrecht wat ‘ontbreken van thee’ heet stellen we wel vast dat we teveel achter de feiten aanlopen, wat eigenlijk onnodig is. We komen nog niet echt in ons spel en dat is zonde. Daarnaast is 11 doelpunten met dit weer teveel; als we de duimschroeven aandraaien moet dat echt wel minder kunnen.

    En zo geschiedde. We starten scherp aan de tweede helft en laten Albatros geen ruimte meer, waar ze zichtbaar moeite mee hebben. Zelf zoeken we met meer geduld en leunend op de rebound naar kansen, waardoor aanvallen langer worden en doelpunten makkelijker gevonden worden. Tegenvaller is dat de verloren zoon verkeerd landt op zijn voet en de strijd moet staken. Wel staat Duracell gelukkig klaar als adequate vervanger. Met Duracell erbij wordt onverminderd geduldig doorgespeeld en lopen we in, waarna we ook de leiding kunnen nemen. De bakkersvrouw heeft hier een belangrijk aandeel in, met prachtige afstandsschoten. Met nog minder dan tien minuten te spelen slaan we een gat van twee doelpunten en moet Albatros in de achtervolging. Dan breekt een rommelige fase aan waarin Albatros toch nog dichterbij komt. Op het eind kan de wedstrijd alle kanten op. De verder prima fluitende scheidsrechter neemt wat rare beslissingen in de laatste minuten, zowel aan Tilburgse zijde als aan Albatros-zijde. Wat dat betreft houdt de scheidsrechter zich wel afzijdig; van hem zal de doorslag niet komen vandaag. Beide ploegen houden elkaar zodoende op 19-19, en daarmee is het einde wedstrijd.

    Had er meer ingezeten? Jazeker. Had het slechter af kunnen lopen? Ook dat. Ik denk dat de uitslag uiteindelijk rechtvaardig is; Albatros was in de eerste helft de voortrekker in de wedstrijd en gaf het stokje in de tweede helft door aan Tilburg.

    Volgende week treffen we Merwede, helaas wederom niet in eigen huis. Merwede presteert tot op heden wisselend; dus we gaan zien wat we aantreffen in Sliedrecht. Er zijn op voorhand geen favorieten dus we zullen weer moeten strijden voor wat we waard zijn.

    Tilburg 1.